Kısa cevap: R-32 “yanıcı gaz” diye korkulurken, mutfaktaki buzdolabınızın içinde çoğu zaman ondan çok daha yanıcı bir akışkan (R-290 propan) dolaşıyor. Aradaki fark, ASHRAE Standard 34’ün verdiği harf-rakam kodunda gizli: harf toksisiteyi (A veya B), rakam yanıcılığı (1, 2L, 2, 3) anlatır. A2L, “yanıcı ama alev yayılımı çok yavaş” anlamına gelen özel bir alt sınıftır; ASHRAE 34’e göre bir akışkanın 2L olabilmesi için 23,0 °C ve 101,3 kPa kuru havada ölçülen maksimum yanma hızının 10 cm/s’yi aşmaması gerekir. Bu tek eşik, sahada kullanılan şarj limitini, oda alanı şartını, kaçak dedektörü kurgusunu ve montaj aletlerinizi baştan aşağı değiştirir. İmton Mühendislik, A1’den A2L’ye geçiş projelerinde bu hesabı sahada uygular: +90 216 206 06 86.
Harflerin Anlamı: ASHRAE Standard 34 Sınıflandırma Matrisi
ASHRAE Standard 34, soğutucu akışkanları iki bağımsız eksende değerlendirir ve bu iki ekseni birleştirerek sekiz güvenlik grubu üretir: A1, A2L, A2, A3 ve B1, B2L, B2, B3. Yani “A2L” iki ayrı bilgiyi tek etikette taşır: düşük toksisite (A) ve düşük yanma hızlı yanıcılık (2L). Sahada en çok yapılan kavram hatası, bu iki ekseni tek bir “tehlike derecesi” sanmaktır; oysa B1 sınıfı bir akışkan hiç yanmaz ama zehirlidir, A3 sınıfı bir akışkan zehirsizdir ama hızla yanar.
Toksisite Ekseni: A mı, B mi?
ASHRAE 34 Madde 6.1.2’ye göre A ve B sınıflarını ayıran eşik, mesleki maruziyet sınırı (OEL) değeridir: OEL değeri 400 ppm ve üzeri olan akışkanlar A (düşük toksisite), 400 ppm’in altında kalanlar B (yüksek toksisite) sınıfına girer. Amonyağın (R-717) neden makine dairesi ve kaçak algılama konusunda bu kadar sıkı kurallara tabi olduğu buradan anlaşılır: OEL değeri yalnızca 25 ppm’dir; yani R-32’nin 1000 ppm’lik OEL değerinin kırkta biri. Amonyak “yanıcı” olduğu için değil, esas olarak zehirli olduğu için B sınıfındadır.
Yanıcılık Ekseni: 1, 2L, 2 ve 3
Yanıcılık tarafı üç ölçüte bakar: alt yanma sınırı (LFL), yanma ısısı ve maksimum yanma hızı. Testler kıvılcım ateşleme kaynağı kullanılarak ASTM E681 yöntemine göre yapılır. ASHRAE Standard 34-2016 Addendum g’de tanımlanan eşikler şunlardır:
| Yanıcılık sınıfı | ASHRAE 34 ölçütü | Pratik anlamı |
|---|---|---|
| Sınıf 1 | 60,0 °C ve 101,3 kPa’da test edildiğinde alev yayılımı göstermez | Yanmaz kabul edilir (ör. R-410A) |
| Sınıf 2L | LFL > 0,10 kg/m³, yanma ısısı < 19.000 kJ/kg ve maksimum yanma hızı ≤ 10 cm/s (23,0 °C, 101,3 kPa kuru hava) | Yanıcı, ancak alev çok yavaş ilerler (ör. R-32, R-454B) |
| Sınıf 2 | LFL > 0,10 kg/m³, yanma ısısı < 19.000 kJ/kg, yanma hızı 10 cm/s üzerinde | Klasik yanıcı akışkan |
| Sınıf 3 | LFL ≤ 0,10 kg/m³ veya yanma ısısı ≥ 19.000 kJ/kg | Yüksek yanıcılık (ör. R-290 propan) |
2L Neden Ayrı Bir Alt Sınıf Oldu?
Sınıf 2 ile 2L arasındaki tek fark yanma hızıdır ve bu fark küçük bir ayrıntı değildir. Yanma hızı, tutuşan bir bulutun alev cephesinin ne kadar hızlı ilerlediğini gösterir; düşük yanma hızı, tutuşmanın patlama gibi değil, yerel ve sönümlenmeye eğilimli bir alevlenme gibi davranması demektir. ASHRAE 34’ün yanma hızı ölçüm düzeneği kalibrasyonunda R-32 için kabul edilen referans aralığı 6,7 ± 0,7 cm/s‘dir; yani 2L üst sınırı olan 10 cm/s’nin belirgin şekilde altında. Buna karşılık R-290’ın yanma hızı 46 cm/s, yani A2L akışkanların yaklaşık yedi katı. “İkisi de yanıcı” cümlesi bu yüzden mühendislik açısından hiçbir şey ifade etmez. Konuyu akışkan bazında derinleştirmek için R32 soğutucu gaz nedir yazımıza da bakabilirsiniz.
Sahada Karşılaştığınız Akışkanların Sınıf, LFL ve GWP Tablosu
Aşağıdaki tablo, ASHRAE Standard 34-2022 Addendum a (ve R-410A için 34-2019 Addendum f) tablolarından alınan sınıf, OEL, LFL ve yanma hızı değerlerini bir arada gösterir; R-454B’nin LFL ve RCL değerleri ise ASHRAE 34 tablolarına dayanan üretici uygulama dokümanlarında şarj limiti hesabı için kullanılan değerlerdir. GWP sütununda hangi IPCC raporunun esas alındığı ayrıca belirtilmiştir; bu ayrıntıyı atlamak, AB mevzuatı hesaplarında sık rastlanan bir hatadır.
| Akışkan | ASHRAE 34 güvenlik grubu | OEL (ppm) | LFL (kg/m³) | Yanma hızı (cm/s) | GWP100 |
|---|---|---|---|---|---|
| R-410A (R-32/R-125 %50/%50) | A1 | 1000 | Yanmaz sınıfı | — | 2088 (AR4) |
| R-32 | A2L | 1000 | 0,306 | 6,7 | 675 (AR4) |
| R-454B (R-32/R-1234yf %68,9/%31,1) | A2L | 850 | 0,296 | 5,2 | 466 (AR4 tabanlı) / 465 (AB karma yöntem) |
| R-1234yf | A2L | 500 | 0,289 | 1,5 | yaklaşık 0,501 (AB listesi) |
| R-290 (propan) | A3 | 1000 | 0,038 | 46 | yaklaşık 0,02 (AB listesi) |
| R-717 (amonyak) | B2L | 25 | 0,116 | 7,2 | 0 |
Tablodaki iki satır sık yanlış okunur. R-1234yf, yanma hızı yalnızca 1,5 cm/s olmasına rağmen A2L’dir; sınıflandırma yanma hızının yanı sıra LFL ve yanma ısısı ölçütlerini de içerir. R-717 ise yanma hızı bakımından R-32’ye yakın olduğu hâlde B harfi nedeniyle çok daha ağır yükümlülükler taşır; soğuk oda çözümleri tarafında amonyaklı tesislerde makine dairesi ve gaz algılama bu yüzden ayrı bir proje kalemidir.
ASHRAE Standard 15 Mantığı: Kaçak Olursa Odada Ne Olur?
Güvenlik sınıfı tek başına bir şey söylemez; asıl soru “bu akışkandan şu odaya ne kadar konabilir?” sorusudur. ASHRAE Standard 15 bu soruyu tek bir senaryo üzerinden cevaplar: bir devredeki akışkanın tamamı odaya boşalırsa oluşacak konsantrasyon ne olur? Standard 15-2019 Addendum g Madde 7.2 uyarınca, yüksek olasılıklı bir sistemin her bağımsız devresindeki akışkanın tamamen boşalması hâlinde oluşan konsantrasyon, ASHRAE 34 tablolarındaki RCL (akışkan konsantrasyon limiti) değerini aşamaz.
| Akışkan | Güvenlik grubu | RCL (kg/m³) | 200 m³ etkin hacimde izin verilen yaklaşık şarj |
|---|---|---|---|
| R-410A | A1 | 0,42 | 84 kg |
| R-32 | A2L | 0,077 | 15,4 kg |
| R-1234yf | A2L | 0,075 | 15,0 kg |
| R-454B | A2L | 0,049 | 9,8 kg |
| R-290 | A3 | 0,0095 | 1,9 kg |
| R-717 | B2L | 0,00022 | 0,044 kg |
Tablodaki son sütun, RCL × etkin hacim × Focc (kurumsal olmayan bina için Focc = 1,0) mantığıyla üretilmiş kaba bir karşılaştırmadır; gerçek projede etkin dağılım hacminin nasıl tanımlandığı, sistem tipi ve bina kullanımı sonucu değiştirir. Bu değerler referans aralıklarıdır; kesin tasarım değerleri projeye göre hesapla belirlenir.
A2L İçin Farklı Bir Formül: EDVC
ASHRAE 15-2019 Addendum g’de genel şarj sınırı EDVC = RCL × Veff × Focc ile hesaplanır; Focc katsayısı kurumsal olmayan binalarda 1,0, kurumsal binalarda 0,5 alınır ve kurumsal binalarda A2/A3/B2/B3 akışkanların toplamı 250 kg’ı geçemez. ASHRAE 15-2022’de ise A2L akışkanlar için ayrı bir bağıntı tanımlanmıştır: EDVC = LFL × Veff × CF × Focc, burada konsantrasyon katsayısı CF = 0,5’tir. Yani A2L’de sınırlayıcı büyüklük toksisite değil, alt yanma sınırının yarısıdır.
Örnek: etkin dağılım hacmi 800 m³ olan, kurumsal olmayan bir binadaki R-454B sistemi. EDVC = 0,296 kg/m³ × 800 m³ × 0,5 × 1,0 = 118 kg. Aynı hacimde R-410A için RCL tabanlı hesap 0,42 × 800 × 1,0 = 336 kg verir. Aradaki fark, A1’den A2L’ye geçen büyük kapasiteli sistemlerde neden devre bölme, ünite ayırma veya ilave havalandırmanın gündeme geldiğini açıklar. Chiller ve ısı pompası uygulamalarında bu hesap, ekipman seçiminden önce yapılır.
İki pratik ayrıntı daha var. Kurulum talimatına uygun monte edilmiş ve 3 kg’dan fazla akışkan içermeyen listelenmiş (belgeli) ekipman, güvenlik sınıfından bağımsız olarak konsantrasyon sınırı hükümlerinden muaftır. Birbirine açılan atrium veya asma kat düzenlerinde ise etkin dağılım hacmi, en alt kat taban alanının 2,5 m tavan yüksekliğiyle çarpılmasıyla bulunur. Odanın brüt hacmini olduğu gibi hesaba sokmak, sonucu güvensiz tarafa kaydıran yaygın bir hatadır.
IEC/UL 60335-2-40: Küçük Cihazlarda Şarj Limiti ve Minimum Oda Alanı
Burada çok yaygın bir karışıklığı düzeltmek gerekiyor: split klima, VRF iç ünitesi ve paket cihaz gibi ürünlerin A2L şarj limiti ASHRAE 15’ten değil, ürün standardı olan IEC/UL 60335-2-40’tan gelir; ASHRAE 15 ise büyük sistemleri, makine dairelerini ve tesisat bütününü kapsar. Nitekim UL 60335-2-40, referans olarak yaklaşık 76,7 kg (169 lb) şarjı aşan sistemleri kapsamaz; bunun üzeri ASHRAE 15 hükümlerine tabidir.
IEC/UL 60335-2-40’ta A2L akışkanlar için izin verilen maksimum oda şarjı, referans olarak şu bağıntıyla hesaplanır:
mmax = 2,5 × LFL1,25 × h0 × √A
Burada mmax kg cinsinden şarj, LFL kg/m³, h0 metre cinsinden “bırakma yüksekliği” ve A oda taban alanıdır (m²). Mantığı basittir: havadan ağır akışkan kaçtığında zemine çöker, dolayısıyla cihaz ne kadar yüksekteyse kaçan gaz o kadar geniş hacimde seyrelir. Bu yüzden h0 cihaz tipine göre değişir:
| Cihaz tipi | h0 (m) | 2,4 kg R-32 şarjı için gereken minimum oda alanı |
|---|---|---|
| Yer tipi | 0,6 | yaklaşık 49 m² |
| Duvar tipi | 1,8 | yaklaşık 5,5 m² |
| Tavan tipi | 2,2 | yaklaşık 3,7 m² |
Adım Adım Örnek Hesap: 2,4 kg R-32 Şarjlı Duvar Tipi İç Ünite
- Adım 1 — Alan kısıtı gerekli mi? Oda alanı kısıtı getirmeyen alt eşik referans olarak m₁ = 6 × LFL bağıntısıyla bulunur. R-32 için 6 × 0,306 = 1,84 kg. Şarjımız 2,4 kg olduğundan bu eşiğin üzerindeyiz; oda alanı kontrolü zorunlu.
- Adım 2 — LFL üssünü hesapla. 0,3061,25 = 0,228.
- Adım 3 — Katsayıyı kur. 2,5 × 0,2276 (yuvarlanmamış değer) × 1,8 (duvar tipi h0) = 1,024.
- Adım 4 — Alanı çöz. Amin = (m / 1,024)² = (2,4 / 1,024)² = 2,34² = 5,5 m².
- Adım 5 — Kontrol et. Aynı 2,4 kg şarj yer tipi bir cihazda (h0 = 0,6 m) olsaydı katsayı 2,5 × 0,2276 × 0,6 = 0,341’e düşer ve Amin = (2,4 / 0,341)² = 49 m² çıkardı.
Beşinci adım bu yazının en kritik cümlesidir: şarj aynı, akışkan aynı, ama gereken oda alanı dokuz kat farklı. “R-32 iç ünite şu kadar m²’ye kadar sorunsuz” gibi genel geçer cümlelerin neden yanlış olduğu buradan anlaşılır. Aynı hesabı R-454B için tekrarlarsanız (LFL = 0,296) duvar tipi cihazda Amin yaklaşık 6,0 m² çıkar. VRF sistemlerde bu kontrol her iç ünitenin hizmet ettiği mahal için ayrı yapılır, çünkü devrede toplanan şarj tek bir küçük odaya boşalabilir.
R-32 Neden R-410A ile Aynı Kapasiteyi Daha Az Şarjla Verir?
R-410A, kütlece %50 R-32 ve %50 R-125 karışımıdır; R-125 karışıma yanmazlık kazandırır ama soğutma işine katkısı R-32’ye göre zayıftır ve GWP’yi yukarı çeker. Saf R-32’ye geçildiğinde birim kütle başına taşınan soğutma etkisi artar, dolayısıyla aynı kapasite için devrede dolaştırılması gereken akışkan kütlesi azalır. Üretici verilerine göre referans olarak R-32, R-410A’ya kıyasla aynı kapasite için şarj miktarını yaklaşık %30 azaltabilir ve soğutma etkisi R-410A’nın yaklaşık 1,5 katıdır; GWP farkı da eklenince toplam CO₂ etkisinde belirgin bir düşüş bildirilmektedir.
Bu, A2L geçişinin gizli avantajıdır: yanıcılık sınıfı bir kademe yükselirken şarj miktarı düşer, düşen şarj da yukarıdaki oda alanı ve konsantrasyon hesaplarını rahatlatır. GWP tarafında da fark büyüktür: R-410A için 2088, R-32 için 675, R-454B için 466 (her üçü de AR4 tabanlı 100 yıllık GWP). AB Tüzüğü 2024/573, HFC’lerin GWP değerlerini Montreal Protokolü ile tutarlı olsun diye IPCC 4. Değerlendirme Raporu (AR4) temelinde, diğer florlu sera gazlarını ise AR6 temelinde tanımlar. Bir GWP sayısı yazarken hangi rapordan geldiğini belirtmemek, mevzuat hesabında doğrudan hataya yol açar.
AB F-Gaz Takvimi: GWP Eşikleri Sınıfları Neden Zorluyor?
A2L akışkanların yaygınlaşmasının teknik değil, düzenleyici bir sebebi var: GWP eşikleri düştükçe A1 sınıfında kalabilen seçenek sayısı azalıyor. AB Tüzüğü 2024/573 Ek IV’e göre takvim şöyledir:
- 1 Ocak 2025: 3 kg’dan az F-gaz içeren tek split klima sistemlerinde GWP 750 ve üzeri akışkan kullanımı yasak.
- 1 Ocak 2027: Anma kapasitesi 12 kW’a kadar olan monoblok ve taşınabilir klimalar ile kendinden tam paket ısı pompalarında GWP 150 ve üzeri F-gazlar yasak; güvenlik gerekçesiyle istisna hâlinde sınır 750. Aynı tarihte 12 kW’a kadar split hava-su sistemlerde de GWP 150 eşiği devreye giriyor.
- 1 Ocak 2029: 12 kW üstü split sistemlerde GWP 750 ve üzeri yasak; 12 kW’a kadar split hava-hava sistemlerde GWP 150 eşiği.
- 1 Ocak 2033: 12 kW üstü split sistemlerde GWP 150 ve üzeri F-gazlar yasak.
GWP 150 eşiğine bakınca tablo netleşir: R-32 (675) bu eşiği geçemez, R-454B (466) de geçemez. Yani orta vadede pazar A2L’de de durmayacak, daha düşük GWP’li seçeneklere doğru ilerleyecek. Türkiye’de yürürlükteki F-Gaz Yönetmeliği de sızıntı kontrolü, kayıt tutma ve sertifikalı personel şartları getirir; bu yükümlülüklerin ayrıntısı için F-Gaz Yönetmeliği yükümlülükleri yazımıza bakabilirsiniz. Yerel mevzuat eşikleri ve tarihleri AB takviminden farklı olabileceği için, bir projede bağlayıcı değeri her zaman yürürlükteki ulusal metinden teyit etmek gerekir.
Sahada A2L ile Çalışırken Değişen Kurallar
- Sıcak işlem öncesi tam geri kazanım ve nitrojen süpürme. A2L bir devrede lehim veya kaynak yapılacaksa akışkanın devreden tam olarak alınması ve hattın inert gazla süpürülmesi gerekir. Kalıntı akışkanla lehim yapmak, en temel A2L ihlalidir.
- Yüzey sıcaklığı sınırı. ASHRAE 15-2019 Addendum g’ye göre A2L/B2L akışkanların bulunduğu hacimlerde yüzey sıcaklığı sınırı 700 °C, daha yanıcı A2/A3/B2/B3 akışkanlarda ise 426,7 °C’dir. Karşılaştırma için: R-454B’nin kendiliğinden tutuşma sıcaklığı 498 °C.
- Kaçak dedektörü eşiği. ASHRAE 15-2019 Addendum g Madde 7.3.3’e göre sızan akışkanın ortalama konsantrasyonu LFL’nin %25’ini aşabiliyorsa mahaldeki elektrik ekipmanı NFPA 70 Class I Division 2 sınıfında olmalıdır; kaçak algılama sistemleri de tipik olarak %25 LFL değerinde alarm verir. Dedektör eşiğini gelişigüzel ayarlamak, sistemi kâğıt üzerinde uyumlu ama sahada işlevsiz bırakır.
- Havalandırma ve makine dairesi. Bağlantılı hacimlerde gereken doğal havalandırma açıklığı, A1 akışkanlarda RCL tabanlı, A2L/A2/A3 akışkanlarda LFL tabanlı formülle hesaplanır ve bu bağıntı bağıl molekül ağırlığı 42’nin altındaki akışkanlara uygulanmaz.
- Alet ve ekipman. Vakum pompası, manifold, geri kazanım cihazı ve kaçak dedektörünün A2L uyumlu olması gerekir. A1 sistemden kalma ekipmanı devretmek, hem güvenlik hem de çapraz kirlenme sorunudur. Devreye alma tarafında montajda vakum işleminin önemi A2L ile birlikte daha da artar.
- Yetkinlik. A2L sistemlerde devreye alma, şarj ve bakım işleri yetkili servis ve sertifikalı personel işidir. Şarj limiti hesabı doğru yapılsa bile, uygulama hatası hesabın anlamını ortadan kaldırır.
Sahada Sık Yapılan Hatalar
- Split cihazın şarj limitini ASHRAE 15 ile hesaplamak. Ürün ölçeğindeki A2L şarj limiti IEC/UL 60335-2-40 işidir. Standartları karıştırmak, hem gereksiz kısıt hem de gözden kaçan risk üretir.
- h0 değerini sabit almak. Yer, duvar ve tavan tipi cihazlar için sırasıyla 0,6 / 1,8 / 2,2 m alınır. Tek bir değerle yapılan hesap, yer tipi cihazlarda güvensiz tarafa kayar.
- Odanın brüt hacmini etkin dağılım hacmi sanmak. ASHRAE 15’te etkin hacim tanımı dar ve kuralı vardır; asma tavan üstü, bitişik mahal veya bölünmüş hacimleri gelişigüzel eklemek sonucu şişirir.
- GWP değerini kaynak raporu belirtmeden yazmak. AB, HFC’lerde AR4 değerlerini kullanmaya devam ediyor. AR5 veya AR6 değeriyle yapılan bir eşik kontrolü yanlış sonuç verebilir.
- A2L ile A3’ü aynı kefeye koymak. R-32’nin yanma hızı 6,7 cm/s, R-290’ın 46 cm/s. “İkisi de yanıcı” yaklaşımı ne teknik ne de ticari olarak savunulabilir.
- “3 kg altı muaf” kuralını her duruma genellemek. ASHRAE 15’teki muafiyet, listelenmiş ekipmanın kurulum talimatına uygun montajı şartına bağlıdır ve ürün standardından gelen ayrı yükümlülükleri ortadan kaldırmaz.
- Kaçak dedektörünü yanlış konumlandırmak. A2L akışkanlar havadan ağırdır; dedektörü tavan seviyesine koymak, kaçağı geç fark etmek demektir.
A2L Geçişi İçin İmton’a Ulaşın
İmton Mühendislik, 1978’den bu yana iklimlendirme çözümleri ve endüstriyel tesisat projelerinde akışkan seçimini standart temelli yürütür: güvenlik grubu, mahal hacmi, şarj limiti, kaçak algılama ve havalandırma kurgusu ekipman seçiminden önce hesaplanır. A1’den A2L’ye geçen mevcut tesislerde ise önce mevcut durum tespiti, ardından mahal bazlı şarj ve alan kontrolü yapılır.
Projenizde hangi akışkanın uygun olduğunu, mevcut mahallerin A2L şarj limitini karşılayıp karşılamadığını netleştirmek için bizimle iletişime geçin:
- Telefon: +90 216 206 06 86
- İletişim formu: imton.net/iletisim
Sıkça Sorulan Sorular
A2L soğutucu akışkan tam olarak ne demek?
A harfi ASHRAE Standard 34’e göre düşük toksisiteyi gösterir; ayırıcı eşik mesleki maruziyet sınırının 400 ppm ve üzerinde olmasıdır. 2L ise düşük yanma hızlı yanıcılık alt sınıfıdır: alt yanma sınırı 0,10 kg/m³’ün üzerinde, yanma ısısı 19.000 kJ/kg’ın altında ve 23,0 °C ile 101,3 kPa kuru havada ölçülen maksimum yanma hızı 10 cm/s’yi aşmayan akışkanlar bu sınıfa girer. R-32 ve R-454B tipik A2L örnekleridir.
R-32 ile R-290 arasındaki fark nedir, ikisi de yanıcı değil mi?
İkisi de yanıcıdır ama aynı kategoride değildir. R-32 A2L, R-290 ise A3 sınıfındadır. ASHRAE 34 verilerine göre R-32’nin yanma hızı 6,7 cm/s, R-290’ın yanma hızı 46 cm/s; alt yanma sınırı ise R-32 için 0,306 kg/m³, R-290 için 0,038 kg/m³’tür. Yani R-290 hem çok daha düşük konsantrasyonda tutuşabilir hem de alev cephesi çok daha hızlı ilerler. Şarj limitleri ve kurulum şartları da buna göre farklılaşır.
A2L klima için minimum oda alanı nasıl hesaplanır?
Ürün ölçeğinde hesap IEC/UL 60335-2-40’a göre yapılır ve referans bağıntı m = 2,5 × LFL üzeri 1,25 × h0 × karekök A şeklindedir. Buradan minimum alan A = (m / (2,5 × LFL üzeri 1,25 × h0)) karesi olarak çözülür. h0 değeri cihaz tipine göre yer tipinde 0,6 m, duvar tipinde 1,8 m, tavan tipinde 2,2 m alınır. Alan kısıtı getirmeyen alt eşik ise referans olarak 6 × LFL bağıntısıyla bulunur; R-32 için yaklaşık 1,84 kg, R-454B için yaklaşık 1,78 kg.
Mevcut R-410A sistemime A2L akışkan basabilir miyim?
Hayır. A1 için tasarlanmış bir sistem, A2L akışkanın gerektirdiği kaçak algılama, havalandırma, elektrik ekipmanı sınıfı ve yüzey sıcaklığı şartlarına göre üretilmemiştir; ayrıca çalışma basınçları, yağ uyumluluğu ve şarj miktarı da farklıdır. A2L geçişi bir gaz değişimi değil, sistem ve mahal bazında yeniden değerlendirme işidir ve yetkili servis tarafından yürütülmelidir.
